مىگفت : اعوذ بعفوك من عقابك ، و اعوذ برضاك من سخطك ، و اعوذ بمعافاتك من عقوبتك ، و اعوذ بك منك . انت كما اثنيت على نفسك ، و فوق ما يقول القائلون . « از عذاب تو به گذشتت ، و از خشم تو به رضا و خشنوديت ، و از كيفر تو به عفو و بخششت ، و از ذات مقدست به ذات مقدس خودت پناه مىآورم . تو چنانى كه خود ثناى خود گفته‌اى ، و برتر از آنى كه ديگران مىگويند » . بعد سر از سجده برداشت و براى بار چهارم به سجده رفت و گفت : اللّهمّ انّى اعوذ بنور وجهك الّذى اشرقت له السّماوات و الارض ، و قشعت به الظّلمات ، و صلح به أمر الاوّلين و الآخرين ، ان يحلّ علىّ غضبك ، او ينزل علىّ سخطك . اعوذ من زوال نعمتك ، و فجأة نقمتك ، و تحويل عافيتك ، و جميع سخطك . لك العتبى فيما استطعت ، و لا حول و لا قوّة الّا بك . « خدايا ، به نور وجهت كه آسمانها و زمين با آن روشن شده و تاريكىها با آن زايل گشته و كار اولين و آخرين با آن به صلاح آمده پناه مىآورم از اينكه غضبت بر من فرود آيد ، و يا عذابت بر من نازل شود . خدايا ، از زوال نعمتت ، و از عذاب ناگهانيت ، و تغيير يافتن سلامتى دادنت ، و از هر خشم و غضبت به تو پناه مىآورم . در حد توانم از تو عذر مىخواهم ؛ و هيچ نيرو و توانى بر ترك و عمل نيست مگر به واسطهء ذات مقدس تو » . چون اين حال را از آن حضرت ديدم او را رها كرده ، به سرعت به منزل برگشتم به طورى كه نفسم به شماره افتاد . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به دنبال من رسيد و فرمود : چرا نفست به شماره افتاده ؟ ! عرض كردم : يا رسول اللَّه ، نزد شما [ و ناظر اعمالتان ] بودم . فرمود : آيا مىدانى امشب چه شبى است ؟ ! شب نيمهء شعبان است كه در آن اعمال آدمى معين ، روزىها تقسيم و عمرها نوشته مىشود و خداى متعال گناه همه كس را مىبخشد مگر مشرك و باجگير ( يا كينه‌ورز ) و قاطع رحم و شرابخوار و كسى كه اصرار بر انجام گناهى دارد و شاعر [ بيهوده‌گو ] و كسى كه شغل كهانت و